ز حشر ناله میترسم قیامت کرده اندازی

نمی دانم به غیر از عذر استغنا چه می خواهم

گدای بی نیازم بر در دل دارم آوازی

خیالش در نظر خمیازه بالیدنی دارد

غبارم هر تپیدن ناز دیگر می کند انشا

اثرها دارد این رنگ خیال چهره پردازی

گذار یاس دل را غوطه در سنجاب داد آخر