به رو افتاد از هر قطره اشکم بخیه رازی

گذار یاس دل را غوطه در سنجاب داد آخر

ز خاکستر فکند این شعله طرح بسترنازی

به سیل گریه دادم رخت ناموس محبت را

حیا را هم نقاب معنی رازت نمی خواهم

که می ترسم عرق بر جبهه بندد چشم غمازی

نفس گیر است همچون صبح موی پیری ای غافل