جز او آفرینت سخن نشنویم

ز تو دور باد آز و چشم نیاز

مبادا به تو دست دشمن دراز

به هر سو که آییم و اندر شویم

پس از کردگار جهان آفرین

به تو دارد امید ایران زمین

ز بهر گوان رنج برداشتی