چنین ماری مگر در دست افسونگر کند بازی

قدح لبریز حیرت گردد و مینا به رقص آید

در آن محفل که آن شوخ پری پیکر کند بازی

بجز مشاطه جادوکه دارد نبض گیسویش

شهید ناز او خون گرمیی دارد که از شوقش

چو نبض موج جوهر در دم خنجرکند بازی

بضاعت نیست بیش از مشت خونی بسمل ما را