شهید ناز او خون گرمیی دارد که از شوقش

در آن محفل که آن شوخ پری پیکر کند بازی

بجز مشاطه جادوکه دارد نبض گیسویش

چنین ماری مگر در دست افسونگر کند بازی

چو نبض موج جوهر در دم خنجرکند بازی

بضاعت نیست بیش از مشت خونی بسمل ما را

گل آخر رنگ خواهد باختن گر سر کند بازی