نگه را محرم دل ساز و فارغ کن ز افلاکش

گل آخر رنگ خواهد باختن گر سر کند بازی

زگرد اضطراب دل نفس در سینه ام خون شد

بگو این طفل شوخ از خانه بیرونتر کند بازی

چو طفلان تا به کی با حلقه های درکند بازی

فضای پرزدن تنگ ست در جولانگه امکان

شرار ما مگر در عالم دیگرکند بازی