به زیر چرخ از انسان ، هرزه جولانی نمی آید

چو طفلان تا به کی با حلقه های درکند بازی

فضای پرزدن تنگ ست در جولانگه امکان

شرار ما مگر در عالم دیگرکند بازی

مگر بوزینه ای باشد که در چنبر کند بازی

دل خرسند بر هرکس ز شوق افسون دمد بیدل

در آتش هم همان چون شمع گل بر سر کند بازی