نشیند طفل اشکم در دبستان صدف بیدل

که از خود چشم پوشد هر که اینجا سر کند بازی

به شغل لهو آخر پیرگردیدم ندانستم

که همچون شعله جواله ام چنبر کند بازی

که چندی از تپش آساید و کمتر کند بازی