ز وحشت شعله من مژده خاکستری دارد

به خاک افتاده ام در حسرت اقبال پابوسی

چه اقبال است یارب مژده شمشیر قاتل را

که بوی خون چکیدن در دماغم می زند کوسی

به استقبال بالم می رسد پرواز معکوسی

به صد چاک جگر آهی نجست از سینه تنگم

در زندان شکست اما نشد آزاد محبوسی