چو شمعت به پیش ایستاده ست رفتن

یقین شدکه جای دگر رفته باشی

رم فرصت اینجا نفس می شمارد

چو عمرآمدن کو، مگر رفته باشی

ز پا گر نشستی به سر رفته باشی

شراری است آیینه پرداز هستی

نظر تا کنی از نظر رفته باشی