سرت ار به چرخ ساید نخوری فریب عزت

نبری گمان که یعنی به خدا رسیده باشی

تو ز خود نرفته بیرون به کجا رسیده باشی

که همان کف غباری به هوا رسیده باشی

به هوای خودسریها نروی ز ره که چون شمع

سر ناز تا ببالد ته پارسیده باشی