اگر از تردد بی اثر نرسی به منصب بال و پر

چوکشف مگر به خیال نان بروی و سر به شکم کشی

به برت ز جوهرآینه ورقی ست نسخه طراز دل

سیه است نامه اگر همه نفسی به جای رقم کشی

چو نهال صبرکن آنقدرکه ز پای خفته علم کشی

ندمید صبحی ازاین چمن که نبست صورت شبنمی

حذر از مآل ترددی که نفس گدازی و نم کشی