ساقیا می ده و کوتاه کن این گفت و شنفت

گفتم ای مسند جم جام جهان بینت کو

گفت افسوس که آن دولت بیدار بخفت

سخن عشق نه آن است که آید به زبان

اشک حافظ خرد و صبر به دریا انداخت

چه کند سوز غم عشق نیارست نهفت