مباد آتش زنی چون شمع در بنیاد خاموشی

ز ساز مجلس تصویرم این آواز می آید

که پر دور است از اهل نفس امداد خاموشی

همه گر ننگ باشد بی زبانی را غنیمت دان

نفسها سوختم در هرزه نالی تا دم آخر

رسانیدم به گوش آینه فریاد خاموشی

لب از اظهار مطلب بند و تسخیر دو عالم کن