عمرها چون اشک کنج راحتی می خواستم

سبز شد آخر چو بید از وضع ما افتادگی

می توان از طینت ما هم رعونت خواستن

گر برآید از طلسم نقش پا افتادگی

بهر ما امروز خالی کرد جا افتادگی

دام عجزی درکمین سرکشی خوابیده است

می کشد انجام نی از بوریا افتادگی