ای به یک رویی مثل یا جنگ یا افتادگی

سرکشی تا کی گریبانت درد چون گردباد

همچو صحرا دامنی دارد رسا افتادگی

مرد وحشت گر نه ای با هر چه هستی صلح کن

غوطه زن در ناز اگر با عجز داری نسبتی

بر سراپای تو می بندد حنا افتادگی

خط پرگار کمالت ناتمام افتاده است