خط پرگار کمالت ناتمام افتاده است

ای به یک رویی مثل یا جنگ یا افتادگی

غوطه زن در ناز اگر با عجز داری نسبتی

بر سراپای تو می بندد حنا افتادگی

تا نمی سازد سرت را محو پا افتادگی

با خرد گفتم چه باشد جوهر فقر و غنا

گفت : در هر صورتی نام خدا افتادگی