این نیستان داشت بیش از بوریا افتادگی

بی نیازی نیست ناز غیرت آهنگان عشق

شعله راگردن کشی برده ست تا افتادگی

عالمی چون اشک بر مژگان ما دارد قدم

داغ می گوید به گوش شعله ، کای مست غرور

تا به کی سر بر هوای پیش پا افتادگی

ما ضعیفان فارغیم از زحمت تحصیل جاه