دستگاه ناله هم ای کاش مدی می کشید

بیخبر در آبت افکنده ست روغن زندگی

گه به منظر می فریبد گه به بامت می برد

می کشد تا خانه گورت به هر فن زندگی

چون سپندم سوخت داغ نیمه شیون زندگی

شبنم انشا بود بیدل خجلت پرواز صبح

برکفن زد تا عرق کرد از دویدن زندگی