گذشت قافله ها زین بساط نعل در آتش

شکسته شیشه و اکنون تو زان شکست ترنگی

مباد جرات طاقت کشد به لغزش خفت

درین گذر به ادایی قدم گشا که نه لنگی

سپندوار تو هم در کمین به وهم شلنگی

به عزم هر چه قدم می زنی بجاست فسردن

شتاب تا نگذشته ست از پرتو درنگی