شکستی طره تا بستی به روی حال من رنگی

زبان اضطراب اشک نومیدم که می فهمد؟

شکستم شیشه ای اما نبردم بوی آهنگی

چرا برخود ننازد چهره پرداز نیاز من

ز طبع ما درشتی برد یاد رفتگان بیدل

خرام ناله ها نگذاشت درکهسار ما سنگی