تو هم داری به زیر بال طاووسانه نیرنگی

به غفلت داده ای آرایش ناموس آگاهی

گریبان می درد آیینه گر بر هم خورد رنگی

فسردن تا به کی ای بیخبر گردی پر افشان کن

چو شمع خامسوز از نارساییهای اقبالت

ته پامانده جولانی به منزل خفته فرسنگی

غنا پرورده فقرم خوشا سامان خرسندی