مصرع موزون نکردم درزمین قلقلی

باز آمد در چمن یاد از صفیر بلبلی

رنگ گل ، طرف عذاری بوی سنبل کاکلی

سرنگون فکر چون مینای خالی سوختم

لاله وارم دل به حسرت سوخت اماگل نکرد

آنقدر دودی که پیچم بر دماغ سنبلی

جز خراش دل چه دارد چرخ دوار از فسون