در مصطبه دعای تو هر صبح و شام رفت

مستم کن آن چنان که ندانم ز بیخودی

در عرصه خیال که آمد کدام رفت

بر بوی آن که جرعه جامت به ما رسد

دل را که مرده بود حیاتی به جان رسید

تا بویی از نسیم می اش در مشام رفت

زاهد غرور داشت سلامت نبرد راه