دماغ آبله بالد قدح در دست پامالی

نفس سحر چه مضمون بر دماغ هوش می خواند

که عمری شد ز هوشم می برد این مصرع خالی

در آن وادی که مخمور نگاه او قدم ساید

به هر واماندگی سعی ضعیفان در نمی ماند

فسردن می شود پرواز رنگ از بی پر و بالی

نمی دانم ز شرم فوت فرصت کی برون آیم