مگر خاکستر دل دارد استقبال آهنگم

تبسم از سحر همچون شکنج از چهره زالی

به هیچ آهنگ عرض مدعا صورت نمی بندد

چو مضمون بلند افتاده ام در خاطر لالی

که از طبع سپند من تپیدن می کشد بالی

تپش در طبع امواجست سعی گوهر آرایی

تبی دارم که خواهد ریخت آخر رنگ تبخالی