به ناسور جگر عمری ست گرد ناله می ریزم

تبی دارم که خواهد ریخت آخر رنگ تبخالی

چه پردازم به اظهار خط بیمطلب هستی

مگر از خامه تحقیق بیرون افکنم نالی

خوشا عرض بضاعتها کف خاکی و غربالی

ز تشریف جهان بیدل به عریانی قناعت کن

که گل اینجا همین یک جامه می یابد پس از سالی