به صد هزار تردد درین قلمرو یاس

نه آشنای راحت و، نه اتفاق رمی

مپرس از خط تسلیم مکتب نیرنگ

چو سایه صفحه سیه کرده ایم بی رقمی

نیافتیم چو امید قابل ستمی

چو ابر بر عرق سعی بسته ام محمل

کشد غبار من ای کاش از انفعال نمی