نیافتیم چو امید قابل ستمی

مپرس از خط تسلیم مکتب نیرنگ

چو سایه صفحه سیه کرده ایم بی رقمی

به صد هزار تردد درین قلمرو یاس

چو ابر بر عرق سعی بسته ام محمل

کشد غبار من ای کاش از انفعال نمی

به خاک راه تو یعنی سر فتاده من