چون کنم یادش مقابل می شوم با عالمی

دیده ای داریم محو انتظار مقدمی

یارب این آیینه را زان گل حضور شبنمی

آنکه در یکتاییش وهم دویی را بار نیست

گریه گو خجلت فروشیهای عرض درد اوست

از عرق در پرده های دیده می دزدم نمی

چشمه خونی دگر دارد بن هر موی من