خاک گردم تا به چندین زخم پاشم مرهمی

گریه گو خجلت فروشیهای عرض درد اوست

از عرق در پرده های دیده می دزدم نمی

چشمه خونی دگر دارد بن هر موی من

چون هلالم دستگاه عاجزی امروز نیست

در عدم بر استخوانها جبهه می دیدم خمی

ای بهار نیستی از قدر خود غافل مباش