سنگ اگر گردی شرر خواهد کشیدن محملت

در عدم بر استخوانها جبهه می دیدم خمی

ای بهار نیستی از قدر خود غافل مباش

هر دو عالم خاک شد تابست نقش آدمی

نیست این آسودگیها جز کمینگاه رمی

از گزند امتداد روز و شب غافل مباش

بر سراپای تو پیچیده ست مار ارقمی