مایل قطع وفا تا چند خواهی زیستن

نیست این آسودگیها جز کمینگاه رمی

از گزند امتداد روز و شب غافل مباش

بر سراپای تو پیچیده ست مار ارقمی

تیغ کین را جز تنک رویی نمی باشد دمی

با کمال عجز بیدل بی نیازی جوهریم

در شکست ما کلاه آراییی دارد خمی