جنون صیادی من چون سحر پنهان نمی باشد

نشد این جامه افسردگی منظور احرامی

دماغ بی نشانی خود نمایی برنمی دارد

بس است آیینه آثار عنقا کرده ام نامی

به هر جا گرد پروازی ست من افکنده ام دامی

ضعیفی در امانم دارد از بیمهری گردون

شکستی نیست رنگ سایه را گر افتد از بامی