ضعیفی در امانم دارد از بیمهری گردون

بس است آیینه آثار عنقا کرده ام نامی

جنون صیادی من چون سحر پنهان نمی باشد

به هر جا گرد پروازی ست من افکنده ام دامی

شکستی نیست رنگ سایه را گر افتد از بامی

درین محفل نه آن بیربطی افسرده ست دلها را

که یابی احتمال توامی در مغز بادامی