چو خواب افتاده ام منظور چشم مست خودکامی

خطابم می کند امشب چمن در بار پیغامی

بهار اندوده لطفی بوی گل پرورده دشنامی

به تلخی کرده ام جا در مذاق طبع بادامی

به یاد جلوه ات امید از خود رفتنی دارم

در آغوش نگاه واپسین از دیده ام کامی