بهار آمد جنون سرمایگان مفتست صحبتها

چراغ دیده تا روشن شود می خواستم شامی

گر از طرز کلام آب رخ گوهر نمی ریزی

دل لعلی توان خون کرد از افسون دشنامی

چو بوی گل نمی باشد پریزاد گل اندامی

کدامین نشئه جولان صید بیرون جست ازین صحرا

که بی خمیازه نتوان یافت اینجا حلقه دامی