چو بوی گل نمی باشد پریزاد گل اندامی

گر از طرز کلام آب رخ گوهر نمی ریزی

دل لعلی توان خون کرد از افسون دشنامی

بهار آمد جنون سرمایگان مفتست صحبتها

کدامین نشئه جولان صید بیرون جست ازین صحرا

که بی خمیازه نتوان یافت اینجا حلقه دامی

چه امکانست رنگ شعله ریزد شمع با آهم