در ملک قناعت به مه و مهر مپرداز

گر نیست در این میکدهها دور تمامی

قانع چو هلالیم به نصف خط جامی

گر نان شبی هست و چراغ سر شامی

این باغ چه دارد ز سر و برگ تعین

تخم ، آرزوی پوچ و، ثمر، فطرت خامی