آفاق ز پرواز غبارم مژه پوشید

می آیدم از گرد نفس بوی خرامی

تا مهر رخش از چه افق جلوه نماید

گوش همه پرکرده صدای لب بامی

زین سرمه به هر چشم رسیده ست سلامی

بیدل چه ازل کو ابد، از وهم برون آی

درکشور تحقیق نه صبح است و نه شامی