نخوری فریب گل و سمن که در آب ریخته روغنی

ز غم امل بدرآ اگر ز مآل زندگی آگهی

شب وروز چند نفس زنی به هوای یک دم مردنی

چمن است خلق نو و کهن ، ز بهار عبرت وهم و ظن

چقدر گرانی غفلتت زده بر فسردن همتت

که ز سعی گردش رنگها نرسیده ای به فلاخنی

به کمین صفحه باطلت نفتاد آتش امتحان