اگر پوشیده گردد چشمت از خود نیست عریانی

تماشا فرش راه توست از آزادگی بگذر

گشاد بال چون طاووس دارد نرگسستانی

ز خود بینیت عیب دیگران بی پردگی دارد

ز سامان تامل نیست خالی سیر تحقیقت

به خود چون شمع هر جا وارسی دارد گریبانی

فضای عشرتی کو وادی خونریز امکان را