کیفیت آن دست نگارین اگر این است

پیداست چه مقدار عیانی که نهانی

هرکس به حیال دگر از وصل تو شادست

هنگامه کنج دهن و موی میانی

طاووس کند گل مگسی را که برانی

ای موج گهر آب شو از ننگ فسردن

رفتند رفیقان و تو در ضبط عنانی