که شبنم کردگلها را نهان در چشم قربانی

چو بال و پر گشاید وحشت از ساز جنون من

صدا عمریست در زنجیر تصویر است زندانی

ندانم مشهد تیغ خیال کیست این گلشن

به راه او نخستین گام ما را سجده پیش آمد

تو ای حسرت قدم می زن که ما سودیم پیشانی

به جای شعله از ما آب نم خون کرده می جوشد