چو یاقوت آتش ما را حیا کرده ست دامانی

به راه او نخستین گام ما را سجده پیش آمد

تو ای حسرت قدم می زن که ما سودیم پیشانی

به جای شعله از ما آب نم خون کرده می جوشد

بیا زاهد اگر همت دهد سامان توفیقت

بیاموز از شرار کاغذ ما سبحه گردانی

کنار وصل معشوق است گرد خویش گردیدن