حافظ تو این سخن ز که آموختی که بخت

چون تو درآمدی پی کاری دگر گرفت

زین قصه هفت گنبد افلاک پرصداست

کوته نظر ببین که سخن مختصر گرفت

تعویذ کرد شعر تو را و به زر گرفت