ز درد دل چه می پرسی هنوز آیینه می خوانی

بهار سادگی مفت ست گلباز تماشا را

دمی آیینه گل کن تا دو عالم رنگ گردانی

ندارد نقشی از عبرت دبستان خودآرایی

کمینگاه شکست شیشه یکدیگر است اینجا

مبادا از سر این کوه سنگی را بغلتانی

نیابی بی امل طبع گرفتاران عالم را