رسایی آشیان دارد همین در موی زندانی

کمینگاه شکست شیشه یکدیگر است اینجا

مبادا از سر این کوه سنگی را بغلتانی

نیابی بی امل طبع گرفتاران عالم را

ندارد بلبل تصویر جز تسلیم پردازی

همان در خانه نقاش ماند از ما پر افشانی

عدم هم بی بهاری نیست تخم ناامیدی را