درین صحرای عبرت امتحانی بود عریانی

عدم هم بی بهاری نیست تخم ناامیدی را

به عبرتگاه محشر یارب از خاکم نرویانی

دچار هر که گشتم چشم پوشید از غبار من

دل هر ذره ام چندین رم آهو جنون دارد

غبارم رنگ دشتی ریخت بیدل از پریشانی