ز خود بر آمدگان شوکتی دگر دارند

به خود شناسی ما ختم شد خدا دانی

شرر گل است خزان و بهار امکانی

ندارد آنهمه فرصت که رنگ گردانی

غبار هم به هوا نیست بی سلیمانی

به عجز کوش گر از شرم جوهری داری

مباد دعوی کاری کنی که نتوانی